Over het ras

De Stabij is een oud Fries ras. De officiële benaming is Stabyhoun. Men spreekt ook vaak over de Friese Stabij.

Rasstandaard

Herkomst
Toen de buitenlandse jachthonden nog niet zo in de mode waren werden in Friesland twee inheemse rassen voor de jacht gebruikt, de Stabyhoun en de Wetterhoun. De Staby werd veel gebruikt bij de jacht op haar- en veerwild, zoals die toen nog algemeen op de hoge zandgronden van Friesland werd beoefend. Het was de hond van de kleine man, die met hem ging jagen, maar hem ook gebruikte als waakhond en voor het onschadelijk maken van ongedierte, zoals bunzings, mollen, ratten en zelfs, in de 19e eeuw, otters. De Staby, in Friesland ook wel Bijke genoemd, zorgde voor aanvulling van het vaak karige arbeidersloon; de mollenvellen brachten een aardige bontprijs op. Ook nu nog wordt hij als verdelger van ongedierte zeer gewaardeerd. Na de introductie van Pointers en Setters in het midden van de 19e eeuw verloren ze hun populariteit. De Stabyhoun is ongetwijfeld verwant aan de Drentsche Patrijshond en de Kleine Münsterländer, die in naburige provincies voorkwamen en verondersteld wordt dat ze afstammen van de spanjoelen of spaniels die tijdens de Spaanse bezetting meegekomen waren naar het noorden. Men vindt Stabyhounen afgebeeld op schilderijen van o.a. Jan Steen, al zijn die afgebeelde honden kleiner van stuk. In 1942 is begonnen met gerichte fokkerij. De rasvereniging, die ook de belangen behartigt van de Wetterhoun, werd in 1947 opgericht.

Algemeen voorkomen
Een eenvoudige, krachtig gebouwde Staande Hond met een iets rechthoekig lichaam, die in grootte tussen de Drentsche Patrijshond en de Kleine Münsterländer in staat.

Schofthoogte
reuen 53 cm, teven 49 cm

Gewicht
ongeveer 20-25 kg

Vacht
Lang en sluik over de hele romp, op het hoofd kort. De kleur is zwartbont of bruinbont.

Gebruik
Nog altijd het “hondje van de boeren”, dat met zijn fijne neus de mollen onder de grond opspoort, waarbij hij gaat voorstaan. Hij is voor het werk als Voorstaande Hond enigszins verdrongen door buitenlandse rassen.

Gezondheid
Fokdieren worden onderzocht op het voorkomen van heupdysplasie.

Aard
De Stabij is als huishond aanhankelijk, zacht en lief. De hond is schrander, leerzaam en gehoorzaam. In huis of op het erf is de Stabij een rustige maar waakse hond, niet vals noch bijterig.

Bijzonderheden
De lange beharing dient regelmatig geborsteld en gekamd te worden.

Beweging
Stabijs zijn actieve honden. Ze moeten elke dag één á twee uur los kunnen lopen. Daarnaast houden ze van geestelijke uitdaging en werken met de baas.

Training
De Stabij staat bekend als een eigenzinnige hond, maar dat betekent niet dat ze slecht luisteren. Stabijs leren snel en vinden het meestal erg leuk om te trainen (puppycursus, gehoorzaamheid, behendigheid, speuren, jachttraining enz.)

Overige
Als huishond is de Stabij aanhankelijk, zacht en lief, maar daarbuiten is hij bij tijd en wijle knap eigenzinnig en vinnig. Zijn karakter maakt hem uitstekend geschikt als gezinshond, maar zijn gestel is berekend op het buitenleven.
De Stabij is open (heeft als het ware ´het hart op de tong´).
Bij de Stabij merk je de invloed van de omschakeling van boerenhond naar gezelschapshond op zijn temperament duidelijker dan bij de Wetterhoun. De Stabij is zeker schrander en leert gemakkelijk, maar is minder gehoorzaam dan de raspunten doen vermoeden.
Een duidelijke en consequente opvoeding van de Stabij is nodig, waarbij een tikkeltje ´kort aan gebondenheid´ van de baas zeker van pas komt bij de vorming van de Stabij. Eenkennig is de Stabij niet, hij is vriendelijk voor iedereen, maar niet direct een allemansvriend. Hij is lief voor kinderen.

Rasvereniging
Nederlandse Vereniging voor Staby- & Wetterhounen (NVSW)